Mijn moestuin is een plek van verwondering, waar juist de imperfectie regeert. Ik richt mijn blik op de buitenbeentjes: de grillige, mislukte oogst en de vergeten plantenresten. In deze rauwe materialen zie ik geen afval, maar een bron van intense textuur en tactiele schoonheid.

Dit project is een artistiek onderzoek naar de tastbare gelaagdheid van botanisch materiaal. Door ambachtelijke technieken te combineren, transformeer ik stugge plantenvezels tot een voelbare realiteit. Ik twijn de ruwe resten tot weerbarstige draden, weef ze tot open structuren en kneed de vezels tot een grove, organische pulp.

Het resultaat is een zintuiglijk kunstwerk dat uitnodigt tot aanraken. Elke oneffenheid in de pulp, elke knoop in de draad en elke grove structuur vertelt het verhaal van de grond waar het uit voortkwam. Wat mislukt leek, is nu een tastbare herinnering aan de pure, ongetemde kracht van de natuur.