Hoe verhoudt de mens zich tot de kracht van de natuur, en wat blijft er van ons over als het water zakt?

Uit de leem is een tastbaar textielonderzoek, diep geworteld in de nasleep van de Maascleanup na de hoogwaterramp in Limburg (2021). Het werk vormt de weerslag van een loodzware fysieke en mentale beproeving tussen de verstikkende rivierklei.

In dit project ontmoeten harde structuren en organische kwetsbaarheid elkaar. Een rigide visnet van kippengaas en vergankelijk raffiapapier transformeert via pluizige wol in een opengebroken, gehaakt weefsel. De grote gaten symboliseren de littekens die de vloedgolf sloeg in het landschap. Dit textiele canvas vloeit over in echt gras en industriële plastic tie-wraps. Het legt een pijnlijke paradox bloot: waar de natuur (het gras) vergaat, blijft de toxische erfenis van de mens (het plastic) nagenoeg eeuwig bestaan.

Uit de leem weerspiegelt de strijd van het letterlijk vastzitten in de Limburgse leem, omringd door tonnen huishoudelijk en fabrieksafval. Dit werk is het residu van die confrontatie: een monument voor de kwetsbaarheid van de natuur en de hardnekkigheid van de mens.