Wat dragen we werkelijk als we onze kleding aantrekken? Voor mijn afstuderen aan de kunstacademie in Maastricht (2023) ontleedde ik mijn eigen capsule wardrobe van 36 kledingstukken.

Geïnspireerd door Fashion Revolution bracht ik de mondiale herkomst van deze stukken in kaart. Vervolgens vertaalde ik het kleurenpalet naar een abstract zelfportret—een reflectie van hoe bezit onze identiteit vormt.

De ultieme deconstructie vond plaats in de droger. Het residu van de wasbeurten—de textielpluizen—bleek telkens te vervagen tot een anoniem, universeel grijs. Elke droogbeurt leverde een unieke, organische vorm op. Ik fotografeerde deze pluisjes afzonderlijk en vertaalde ze via zeefdruk naar kubussen van ongebleekt katoen.

Samen vormen deze 36 kubussen een modulair wandkleed. Net als de kledingkast is het werk transformeerbaar: het kan geherstructureerd worden tot één groot werk of drie losse wandkleden. Het is een zacht maar confronterend monument voor de onzichtbare textielketen en de vergankelijkheid van mode.